غمگین اند ، خسته اند
دروغ هم می گویند ، گاهی ، خیلی ، زیاد
گاهی خیلی زیاد ،
شغل آبرومندی نیست .
در چه بی در کجایِ عجیبی به دنیا آمده ایم
نیاز نفرت انگیز آدمی به امید
همان احترامِ عمیق
به نومیدیِ بی ناموسِ روزگارِ ماست .
چقدر چَرت و پَرت درست !
دشنام های دلنشین
دوروییِ بی ریا
روزنامه های صبح
روزنامه های عصر
چه عناوین آبرومندی
چه خبرهای خالصی ... !
فالگیرهایِ ناکسِ خوش خیال هم
فقط امید می فروشند !
کلمه خوب است
همان کلماتِ ساده کوچکی
که گاه یادمان می رود
برای هر حرفِ زیرپامانده ی بی شکایت اش
چه مشکلاتِ مزخرفِ بی منظوری کشیده ایم .
خوش باشید مورچگان غمگینِ من .
جهان را
تنها برای فحاشانِ بی شرف آفریده اند .
از سید علی صالحی بود که در دفتری که از یک دوست رسید-قبلا- نگاشته شده بود.